سرور مجازی چیست؟

CryptoPHP

تعریف سرور مجازی

در مقایسه با یک سرور اختصاصی ، یک سرور مجازی منابع نرم افزاری و سخت افزاری را با سیستم عامل های دیگر (OS) به اشتراک می گذارد. سرورهای مجازی معمول هستند. زیرا می توانند از طریق مجازی سازی سرور ، کنترل کارآمدتری را در منابع ایجاد کنند و مقرون به صرفه هستند.

به طور سنتی ، یک سرور فیزیکی با قدرت پردازش کامل خود به یک کار یا برنامه خاص اختصاص دارد. چندین سرور فیزیکی برای نگهداری نیاز به فضا ، نیرو و پول دارند.

بنابراین بیایید به برخی از سوالات مربوط به سرور مجازی پاسخ دهیم.

علم ساخت سرورهای مجازی

استفاده از مجازی سازی در دنیای فناوری از اهمیت بیشتری برخوردار می شود. زیرا مردم شروع به دیدن این مسئله کرده اند که چگونه می تواند برای استفاده از قدرت پردازش و کاهش کلی هزینه های فناوری اطلاعات کارآمدتر کار کند. مفهوم مجازی سازی و استفاده از سرورهای مجازی ممکن است برای کسانی که به زیرساخت های سنتی عادت کرده اند ناآشنا باشد.

مجازی سازی در واقع روشی برای اجرای چندین سیستم عامل و برنامه در یک سرور است. تا بتواند از قدرت پردازش آن نهایت استفاده را ببرد. مجازی سازی زیرساخت ها را ساده تر و کارآمدتر می کند. و به برنامه ها امکان می دهد سریعتر مستقر شوند و عملکرد و در دسترس بودن آنها افزایش یابد.

سرورهای مجازی جذاب هستند زیرا می توانند فناوری اطلاعاتی را ایجاد کنند که مالکیت و مدیریت آن آسان تر و هزینه کمتری دارد.

سرور مجازی چگونه کار می کنند

برای ایجاد این کارایی مطلوب . یک سرور اختصاصی فیزیکی با استفاده از نرم افزار ویژه سرور به چندین سرور مجازی تقسیم می شود. دلیل بسیار مفید بودن این فرآیند این است که معمولاً یک سرور فیزیکی فقط به یک برنامه یا کار خاص اختصاص یافته است.

این سیستم سنتی می تواند یک شبکه کامپیوتری را از نقطه نظر فنی ساده کند . اما از قدرت پردازش کامل سرور بهره نمی برد. استفاده از تنها یک سرور فیزیکی در هر کار می تواند مقدار زیادی از این قدرت را هدر دهد. و شبکه های رایانه ای می توانند بزرگ و پیچیده شوند. زیرا چندین سرور فیزیکی فضای زیادی را اشغال می کنند.

یک مرکز داده که با سرورهای فیزیکی شلوغ است ، انرژی زیادی را مصرف می کند. و نگهداری آن می تواند گران باشد. هنگامی که یک سرور فیزیکی به چندین سرور مجازی تبدیل می شود. انرژی به طور موثرتری استفاده می شود و سپس هر سرور می تواند چندین سیستم عامل و برنامه را اجرا کند.

معماری و مولفه های ان

ساختار سرورهای مجازی با سخت افزار اصلی یا سرور فیزیکی آغاز می شود. که با نوع خاصی از نرم افزار به صورت سرور مجازی ساخته می شود. (VS) سپس به انواع مختلفی از سخت افزار مجازی و ماشین های مجازی تقسیم می شود .که هر یک به طور مستقل کار می کنند.

  • هر ماشین مجازی می تواند همانند یک دستگاه فیزیکی منحصر به فرد ، سیستم عامل و برنامه های خود را اجرا کند.
  • هر ماشین مجازی همچنین شبکه مجازی خاص خود را دارد و همه آنها به طور کلی به شبکه بزرگتری متصل هستند.
  • با مجازی سازی کامل ، اجزای مربوط به hypervisor هستند که نرم افزاری است که مستقیماً با پردازنده و فضای دیسک سرور فیزیکی ارتباط برقرار می کند.

انواع دیگر مجازی سازی ، پارا مجازی سازی یا مجازی سازی در سطح سیستم عامل از مولفه های مختلفی استفاده می کنند. و از طریق رویکردهای منحصر به فرد کار می کنند. این معماری می تواند به نوع مجازی سازی مورد استفاده بستگی داشته باشد.

سرور مجازی چیست؟

بنابراین یک سرور مجازی از عملکرد یک سرور اختصاصی فیزیکی تقلید می کند. چندین سرور مجازی ممکن است بر روی یک سرور فلزی لخت نصب شوند . هر کدام دارای سیستم عامل ، تأمین مستقل و نرم افزار خاص خود هستند. یک سرور ماشین مجازی از زیرساخت های مجازی ، نرم افزار مجازی سازی استفاده می کند و منابع رایانه ای سرور فیزیکی را برای ایجاد محیط های مجازی خلاصه می کند.

از مزایای سرورهای مجازی می توان به تهیه سریعتر برنامه ها و منابع ، بهبود بازیابی فاجعه و تداوم تجارت و به حداقل رساندن یا از بین رفتن زمان خرابی اشاره کرد. مجازی سازی همچنین بهره وری ، چابکی ، کارایی و پاسخگویی فناوری اطلاعات را افزایش می دهد. مزایای اضافی سرورهای مجازی شامل کاهش هزینه های عملیاتی و سرمایه و مدیریت ساده مرکز داده است.

محیط های سرور مجازی همچنین از نظر نحوه نگهداری رمزهای عبور و سیستم های امنیتی از محیط سرور اختصاصی تقلید می کنند. میزبان سرور مجازی هزینه کمتری نسبت به نگهداری مرکز داده دارد. و تهیه نصب نرم افزار سرور ممکن است هزینه های میزبانی وب را بیشتر کاهش دهد.

گرفتگی منابع بیشترین مشکلات احتمالی سرورهای مجازی است. این اتفاق زمانی می افتد که سرریز سرورهای مجازی در یک ماشین فیزیکی باعث شود برخی از سرورهای مجازی بیش از حد از منابع استفاده کنند و منجر به مشکلات عملکردی شود. با این حال ، با اجرای مناسب این مسئله منابع قابل اجتناب است.

برای دستیابی به کارایی ، مدیران با استفاده از نرم افزار مجازی سازی ویژه سرور ، یک سرور اختصاصی فیزیکی را به چندین سرور مجازی تقسیم می کنند. تبدیل یک سرور فیزیکی به چندین سرور مجازی باعث استفاده بهتر از توان و منابع می شود. این به نوبه خود هر سرور فیزیکی را قادر می سازد تا چندین سیستم عامل و برنامه را به طور کارآمد اجرا کند.

مجازی سازی سرور چیست؟

مجازی سازی سرور استفاده از نرم افزار مجازی سازی برای تقسیم یا تقسیم سرور است. به طوری که مانند چندین سرور مجازی به نظر می رسد و کار می کند. سپس هر سرور مجازی می تواند سیستم عامل خود را اجرا کند و در صورت لزوم از آن استفاده شود. به این ترتیب ، سرور به عنوان یک کل می تواند از بسیاری جهات استفاده شود. و بهینه شود تا اینکه فقط به یک برنامه یا کار اختصاص یابد.

سه نوع مجازی سازی سرور

سه نوع اساسی مجازی سازی سرور وجود دارد که معمولاً برای تقسیم یک سرور فیزیکی واحد به چندین Virtual Server استفاده می شود. هر نوع صفات مشترک را به اشتراک می گذارد و از سرور فیزیکی به عنوان میزبان با سرورهای مجازی به عنوان میهمان استفاده می کند. هر سه سیستم از روش متفاوتی برای تخصیص منابع سرور فیزیکی به نیازهای (VS) استفاده می کنند.

  • مجازی سازی کامل
  • Paraمجازی سازی
  • مجازی سازی سطح سیستم عامل
مجازی سازی کامل

اولین نوع مجازی سازی سرور مجازی سازی کامل است که از Hypervisor به عنوان نوع خاصی از نرم افزار برای تخصیص منابع استفاده می کند. Hypervisor مستقیماً با سرور فیزیکی ارتباط برقرار می کند . و به عنوان بستری برای سیستم عامل هر سرور مجازی کار می کند.

hypervisor همچنین تلاش می کند تا هر ماشین مجازی از سایر سرورهای مجازی که بر روی دستگاه فیزیکی اجرا می شوند مستقل و بی اطلاع باشد. هر سرور میهمان سیستم عامل خود را اجرا می کند در حالی که hypervisor منابع سرور فیزیکی را کنترل می کند و این منابع را به VS مناسب منتقل می کند. برخی از قدرت پردازش سرور فیزیکی باید برای نیازهای hypervisor ذخیره شود.

Para مجازی سازی

نوع دوم مجازی سازی رویکرد متفاوتی است که به پارا مجازی سازی معروف است. با استفاده از این روش ، سرورهای میهمان یا مجازی برخلاف رویکرد مجازی سازی کامل ، از یکدیگر آگاه هستند. hypervisor برای مدیریت سرورهای مجازی به اندازه پردازش مجازی به قدرت پردازش نیاز ندارد . که می تواند از کاهش سرعت عملکرد جلوگیری کند.

hypervisor نقش مهمی ایفا نمی کند زیرا هر سیستم عامل از قبل از خواسته های سایر سیستم عامل ها بر روی سرور آگاه است. این امکان را برای کل سیستم فراهم می کند. تا به عنوان یک منبع واحد با هم کار کنند. و نه منابع را از طریق hypervisor انتقال دهند و مجبور به نظارت بر منابع موجود برای هر Virtual server شوند.

مجازی سازی سطح سیستم عامل

سومین نوع مجازی سازی که گزینه ای برای استفاده است ، مجازی سازی سطح سیستم عامل است. که از معماری کاملاً متفاوتی نسبت به دو معماری دیگر استفاده می کند. مجازی سازی سطح سیستم عامل حتی از hypervisor نیز استفاده نمی کند زیرا قابلیت مجازی سازی بخشی از سیستم میزبان است که آن نوع عملکردهایی را انجام می دهد که یک hypervisor کاملا مجازی شده انجام می دهد.

این روش محدودیت هایی دارد که همه مهمان ها یا سرورهای مجازی با یک سیستم عامل کار می کنند. سرورهای مجازی مستقل از یکدیگر هستند ، اما کاربران قادر به ترکیب و مطابقت سیستم عامل بین آنها نیستند. این محیط به عنوان همگن شناخته می شود زیرا همه سیستم عامل ها یکسان هستند. نوع مجازی سازی که بهترین عملکرد را خواهد داشت به نیازهای مدیر شبکه بستگی دارد.

آخرین نوشته ها

تماس با ما

 کرج، شاهین ویلا، بلوار امام خمینی ، خیابان نهم شرقی ، برج شاهین ،طبقه اول واحد2

 91014618

  info@shopingserver.net

با تلفن ثابت بدون پیش شماره قابل شماره گیری هست و در صورتی که با تلفن همراه قصد تماس گرفتن دارید از پیش شماره استان خود را اول شماره وارد نمایید.

reza emam

reza emam

مطالب مرتبط